Hmm, zoals gewoonlijk stemt wat Steven Van Belleghem in An interview about the future of retail zegt weer tot nadenken. Als het retaillandschap zich verder ontwikkelt in de richting die Steven beschrijft, wat betekent dit dan voor steden, dorpen en buurten? Is het dan de consument die, waar dan ook, zijn boodschappen thuis bezorgt krijgt of ontstaan er gebieden waar dit niet bedrijfseconomisch haalbaar is? En naar de winkel gaan is natuurlijk niet alleen
een puur praktische, zakelijke bezigheid maar ook een sociale activiteit. Een mens bestaat vooral in zijn relatie tot andere mensen, denk ik. Nu is er al jaren sprake van een samenklontering van voorzieningen, commercieel en (semi)publiek. Supermarkten worden steeds groter, maar er zijn er steeds minder van. De buurtsuper heeft al lang geleden de deuren gesloten. Ook zorginstellingen hebben de laatste jaren een enorme fusiegolf gekend. De recente 3 decentralisaties in de zorg komen daar nog eens overheen en leiden in veel gevallen, om bedrijfseconomische redenen, weer tot verdere schaalvergroting van de voorzieningen. Consequentie is dat er minder voorzieningen zijn en er dus een minder fijnmazig netwerk ontstaat.
In jouw buurt of dorp zit wellicht niet meer dat bejaardenhuis van vroeger en moet je niet alleen je vertrouwde woning (en buren) achterlaten maar naar een ander dorp verhuizen. In sommige dorpen is de enige voorziening nog de postbus.
Of ontstaan er nieuwe invullingen? Laten we met zijn allen onze boodschappen bezorgen in het dorpshuis, als de AH niet bij iedereen thuis bezorgd? Hebben we gelijk weer een excuus voor een praatje met medebewoners. En een beetje beweging is ook niet verkeerd. Wellicht, nou eigenlijk waarschijnlijk, zijn er meer nieuwe invullingen in de maak of gaan ontstaan. Ben benieuwd wat de impact gaat zijn en wat het tempo daar van is.
